فیلم سینمایی بادیگارد با حضور مسعود فراستی در دانشگاه اکران و نقد شد
اکران و نقد فیلم سینمایی بادیگارد با حضور کارشناس و منتقد سینما مسعود فراستی در تالار شهید شایانمهر دانشکده پزشکی تبریز با حضور جمع کثیری از دانشجویان برگزار شد.
به گزارش روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی تبریز مسعود فراستی، کارشناس و منتقد سینما در حاشیه پخش فیلم سینمایی بادیگارد اظهار کرد: در طول فیلم متوجه شدید که نقش بادیگارد، همه جا خود را محافظ معرفی میکند ولی کارگردان فیلم به خاطر شیک بودن نام بادیگارد از آن به جای محافظ استفاده کرده است و این یک تناقض بزرگ است.
وی افزود: شخصیت حیدر در این فیلم شاکی از سیاسیون بود به طوری که حتی محافظ را لایق آنها نمیدانست و تمام سعی خود را برای بد جلوه دادن سیاسیون در ایران انجام داد.
فراستی با بیان اینکه امیدوار بودم بعد از فیلم چ که حاتمیکیا با آن به روزهای اوج خود رسید این فیلم نیز ادامه دهنده چ باشد، گفت: بادیگاردعقبگرد بزرگی برای او بود و در آن مردم به دو دسته مقدس و غیرمقدس تقسیم شدهاند.
وی ادامه داد: در تیتراژ پایانی فیلم که دوربین وارد نور می شود عکس بادیگاردکوچک می شود و اسم بادیگارد می آید و الف آن تبدیل به ابراهیم حاتمی کیا میشود آیا این منظور از بادیگارد یعنی ابراهیم حاتمیکیا؟
منتقد سینما به غیرمردمی بودن فیلمهای حاتمیکیا اشاره کرد و گفت: این فیلم بازگشت به آژانس شیشهای بوده است که آنجا نیز نگاه فیلم بدون در نظر گرفتن مردم است.
وی افزود: شخصیت حیدر هیچ ارتباطی با مردم ندارد و در قسمتهایی که در جمع مردم عادی است فقط صحنههای کتککاری از او به نمایش درآمد.
فراستی تصریح کرد: من اصلا نمی فهمم طلب این بادیگارد از دنیا چه چیزی بود و به چه کسی و چرا شک کرده بود، این فیلم نه با مخاطب امروز نزدیکی دارد و نه با نسل گذشته و بسیار ارتجاعی است.
وی با بیان اینکه مشکل آشفتگی اثر در این فیلم موج میزند گفت: صحنهای که نقش حیدر در لباس سفید نشان داده شد که با نور خاصی در آن صحنه مانند حس شخصیت مسیح را در مخاطب ایجاد میکرد که اینگونه نورها و صحنهها مخصوص فیلمهای پیامبران و امامان معصوم(ع) است.
فراستی یادآور شد: فیلمها باید به گونهای باشد که برای نشان دادن دو دهه 60 و دهه جدید میتوان با همان تفکرات دفاع در جنگ تحمیلی ولی مماس با رفتارهای امروزه عمل کند.
همچنین، حامد مازندرانی، دانشجوی پزشکی دانشگاه تبریز انتقاد خود از این فیلم را بدین گونه بیان کرد: فیلمهای حاتمیکیا از حالت مردمی به حالت سفارشی در آمده است و بیشتر دیالوگها و صحنهها حالت شعاری گونه به خود گرفته بودند.
وی افزود: اگر صحنه اول و صحنه آخر حذف بشود این فیلم به عنوان یک سریال نیز قابلیت پخش را ندارد.
علی قاسمی دانشجوی پرستاری نیز اینگونه بیان کرد: موسیقی بسیار ضعیفی داشت و برای پر کردن و پوشالی خطاهای فیلم از موسیقی استفاده شده بود.
وی گفت: در یک صحنه مهندس جوان که تمام عمر خود را صرف پژوهش کرده است سه محافظ امنیتی را به راحتی سرکار میگذارد و این نشان دهنده ضعف نیروی حفاظتی ایران برای مخاطبان است.
فراستی در پایان به سوال خبرنگاری مبنی بر اینکه وقتی چهره نقش بادیگارد را عبوس توصیف میکنید، به خاطر جنگی است که دیدهاند و تا در خانواده جانباز یا شهید نباشیم نمیتوان به قاطعیت چنین گفت، اینگونه پاسخ داد: آن افرادی که یادگارهای جنگ هستند و امروز نیز با همان تفکر به کار خودشان ادامه میدهند همچنان در یک جایی حتی با چهره خشن محبت و مهربانی خود را نشان میدهند ولی در این فیلم، چنین چیزی مشاهده نشد.
وی در سوال دوم خبرنگار که از او در مورد علت شباهت گریم پرویز پرستویی به سردار قاسم سلیمانی گفت: سردار سلیمانی فردی است که همه اقشار او را دوست دارند و او را مالکاشتر زمان نیز مینامند و حاتمیکیا از این مسئله و فرصت در فیلم خود برای جذب مخاطب استفاده کرده است.
یادآوری میشود بسیاری از دانشجویان در طول پخش فیلم با کف زدن در برخی از صحنهها احساسات و علاقه خود به این فیلم را نشان دادند که نشان از مورد پسند واقع شدن این فیلم در جمع دانشجویان بوده است.